Τι κάνουμε σε Οσφυαλγία - Μέρος 2ο • Katerina Moustaka

Τι κάνουμε σε Οσφυαλγία – Μέρος 2ο

Ιδού το δεύτερο Βινδεάκι της σειράς #ΔεΘέλειΚόποΘέλειΤρόπο για Κοψομεσιασμένους.

Όταν χτυπήσει την πόρτα μας ο Μνηστήρας που λέγεται Λουμπάγκο, συνήθως έχουν τέτοιο σπασμό οι Ραχιαίοι μας που για να καθίσουμε στην καρέκλα μας κρατάνε δυο, για να σηκωθούμε από καρέκλα χρειαζόμαστε Βίντσι (αν δεν μπορούμε να βοηθήσουμε με τα χέρια), η αλλαγή πλευράς στο κρεββάτι είναι όνειρο άπιαστο και τα κορδόνια μας τα δένει άλλος.

Ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να λειτουργούμε αυτοεξυπηρετούμενοι είναι να βρούμε τρόπους να κινούμαστε χωρίς να τους πολυ-ενεργοποιούμε.

Γιατί η κίνηση είναι απαραίτητη στη διαδικασία αποκατάστασης.

Ιδανικά, χρειάζεται να κινούμαστε όσο περισσότερο γίνεται.

Αφενός για να ξεφοβηθεί ο Στρατηγός ώστε να αρχίσει να αποσύρει τα στρατεύματα (πόνο-σπασμό-αδυναμία) από την περιοχή, αφετέρου για να αιματωθεί η περιοχή ώστε να επουλωθεί γρηγορότερα αν υπάρχει τραυματισμός.

Και τέλος για να μην παγιωθεί το κινητικό πρότυπο «πηγαίνω ως συγκαμένος επειδή πονάω/για να μην πονάω» και μας μείνει εσαεί.

Παραθέτω λοιπόν βινδεάκι how  to σχετικά με το πώς σηκωνόμαστε από καθιστή θέση, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν, ώστε να αρχίσουμε να φεύγουμε από το στάδιο του Σακάτη και να περνάμε στο στάδιο του Αίλουρου.

Enjoy.

Με αγάπη ❤️ πολλή!

ΥΓ αν είσαστε στο στάδιο του Σακάτη και χρειάζεστε άμεσα περισσότερες πληροφοριες, θα τις βρείτε στο #YouTube #channel μου στη λίστα “πώς να πονάτε λιγότερο με #οσφυαλγία”.