ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗ • Katerina Moustaka

ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗ

Το να πονέσεις είναι αναπόφευκτο. Το να υποφέρεις, είναι θέμα επιλογής.

Haruki Murakami

Όλοι μας, ανεξαιρέτως, θα βιώσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας, μυοσκελετικό πόνο. Μπορεί να εμφανιστεί μετά από τραυματισμό ή καταπόνηση, από σήκωμα βάρους, από κάποια λάθος κίνηση, ενίοτε δε άνευ συγκεκριμένου λόγου. Μπορεί να είναι μικρής διαρκείας, ή να εξελιχθεί σε χρόνια κατάσταση και να προκύψει σε οποιαδήποτε ηλικία.

Το γεγονός είναι ότι, ο πόνος, που οφείλεται σε μυοσκελετικές παθήσεις, αποτελεί την πιο συχνή αιτία απουσίας από την εργασία, ακόμα και αναπηρίας, παγκοσμίως. Συχνά περιορίζει σημαντικά τις καθημερινές μας δραστηριότητες και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής. Συγκαταλέγεται δε, στους βασικότερους λόγους επίσκεψης σε γιατρό ή εισαγωγής στο νοσοκομείο.

Η συνήθης ιατρική προσέγγιση κινείται στον άξονα φαρμακευτική αγωγή - επέμβαση. Ωστόσο, συχνά τα συμπτώματα δεν υποχωρούν ή υποχωρούν κι επανέρχονται ενίοτε δριμύτερα, με αποτέλεσμα η κατάσταση να καταλήγει σε αδιέξοδο ...

Η Χειροπρακτική αποτελεί μια εξαιρετικά δραστική, ασφαλή και σχετικά ανώδυνη μορφή αντιμετώπισης των συγκεκριμένων παθήσεων, με άμεσα αποτελέσματα, χωρίς φάρμακα και χωρίς χειρουργείο. Στοχεύει όχι μόνο στην πρόσκαιρη ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά στην ουσιαστική αντιμετώπισή τους μέσα από τη διόρθωση της αιτίας που τα δημιουργεί. H οποία αιτία, συνήθως, δεν εντοπίζεται τόσο στην ανατομική φθορά, που μπορεί να συνυπάρχει, αλλά στην αρθρική δυσλειτουργία.

Τι δεν είναι η χειροπρακτική:

Δεν είναι ειδικότητα της Ιατρικής,

ΟΥΤΕ εξειδίκευση, ή τεχνική της φυσιοθεραπείας.

Και σε καμία περιπτωση τεχνική μάλαξης ή μασάζ.

Δεν είναι επίσης η ικανότητα έκλυσης χαρακτηριστικών ήχων αποσυμπίεσης (το κλασσικό «κρακ») από την άρθρωση. Αν ήταν έτσι, το πεντάχρονο ανηψάκι που βάζουμε να «περπατάει» στην πλάτη μας, για να την ανακουφίσει είναι, και αυτό, χειροπράκτης...

Ποιός μπορεί να ονομάζεται χειροπράκτης

Η χειροπρακτική αποτελεί ένα ξεχωριστό και αυτόνομο επάγγελμα υγείας, αναγνωρισμένο απο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) (Barret, 2013) και νομοθετικά ρυθμισμένο στα περισσότερα ανεπτυγμένα κράτη (Haldeman et al., 2005).

Για να αποκτήσει λοιπόν κάποιος τον τίτλο του Χειροπράκτη απαιτείται πτυχίο αναγνωρισμένου Κολλεγίου Χειροπρακτικής (Πανεπιστημιακά Ιδρύματα Ανώτατης Εκπαίδευσης), τουλάχιστον τετραετούς έως εξαετούς φοίτησης, σε προπτυχιακά τμήματα που οδηγούν σε πανεπιστημιακούς τίτλους πτυχιακού ή μεταπτυχιακού επιπέδου (Bachelor ή Master). Η αναγνώριση των σχολών γίνεται από τον ανεξάρτητο Διεθνή Οργανισμό Πιστοποιήσης (Council of Chiropractic Education), που θέτει και εποπτεύει την εφαρμογή συγκεκριμένων προδιαγραφών σπουδών, τις οποίες οφείλουν όλες οι εν λόγω σχολές να ακολουθούν.

Σε περίπτωση που κάποιος είναι ήδη κάτοχος άλλου πτυχίου Σχολής Υγείας Ανώτατης Εκπαίδευσης, η απαιτούμενη διάρκεια σπουδών χειροπρακτικής (σύμφωνα πάντα με τον Π.Ο.Υ.), υπολογίζεται με προαπαιτούμενο τις 2.200 ώρες σε πρόγραμμα διετούς ή τριετούς φοίτησης (Fuul Time), περιλαμβάνοντας κατ' ελάχιστον 1.000 ώρες κλινικής εμπειρίας υπό επίβλεψη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι 4.980 συνολικά ώρες των δικών μου σπουδών στο Κολλέγιο Χειροπρακτικής, έχοντας ήδη αποφοιτήσει από την Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ.

Η χειροπρακτική είναι το επάγγελμα που εξειδικεύεται αποκλειστικά στην ανάταξη της αρθρικής δυσλειτουργίας και για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, τονίζεται ότι για να το εξασκήσει κάποιος απαιτείται υψηλών προδιαγραφών εκπαίδευση, ικανότητα και εμπειρία (Stephenson, 2015)».

Τί είναι η χειροπρακτική

Η χειροπρακτική είναι η επιστήμη, που εστιάζεται στη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία επώδυνων μυοσκελετικών παθήσεων που οφείλονται στην απορρύθμιση και κακή λειτουργία των αρθρώσεων.

Η αποκατάσταση της αρθρικής δυσλειτουργίας επιτυγχάνεται με ειδικούς θεραπευτικούς χειρισμούς, που γίνονται με τα χέρια, και ονομάζονται ανατάξεις (adjustments).

Η ανάταξη -εφόσον γίνεται από ειδικό (πτυχιούχο χειροπράκτη) είναι μια ανώδυνη και ασφαλής διαδικασία που έχει σαν στόχο την αποκατάσταση "υπομετατοπίσεων", εμβιομηχανικών, δηλαδή, απορρυθμίσεων των αρθρώσεων. Καθώς και των αποτελεσμάτων που αυτές μπορει να έχουν τόσο στο νευρικό και μυοσκελετικό σύστημα όσο και στη γενικότερη υγεία.

Πώς δημιουργείται η απορρύθμιση

Για όσους απο εσάς αναρωτιέστε για το αν υπάρχει σχέση μεταξύ παλαιών αμαρτιών, καθημερινών σωματικά ή ψυχολογικά στρεσσογόνων και απαιτητικών δραστηριοτήτων και "άνευ λόγου και αιτίας" (για το λογικό μας το μυαλό) εμφάνισης μυοσκελετικών συμπτωμάτων, η απάντηση είναι η εξής :

"Ναι, υπάρχει βαρύτητα σε αυτόν τον πλανήτη "και" Ναι, τα τραντάγματα, πεσίματα, σήκωμα βάρους με κακή εργονομία και οι απότομες κινήσεις, μπορούν και συνήθως, καταφέρνουν να τραντάξουν ή να ασκήσουν τάση στα δομικά στοιχεία μιας άρθρωσης και έτσι να προκύψει μια μικρομετατόπιση του ενός οστού σε σχέση με το διπλανό του (η προαναφερθείσα υπομετατόπιση) απορρυθμιζοντας την εμβιομηχανική της.

Τί συμβαίνει στην άρθρωση

Οποτεδήποτε έχουμε απορρύθμιση της διάταξης των οστών στο χώρο της άρθρωσης, έχουμε αλλαγή και της λειτουργικής συμπεριφοράς τόσο των οστών που την αποτελούν όσο και των γύρω ιστών (μυών, τενόντων, συνδέσμων, νεύρων κλπ).

1Πιο αναλυτικά

Η άρθρωση «μπλοκάρει». Χάνει κίνηση και γίνεται πιο δύσκαμπτη. Αυτό δημιουργεί σπασμό στους μύες της περιοχής και αδυναμία (λόγω τοπικής "υπερκόπωσης").

Το σώμα προσαρμόζεται, για να συνεχίσει να μας υπηρετεί και «κλέβει», αλλάζοντας τα κινητικά του μοντέλα. Το πως έχει μάθει, δηλαδή, να εκτελεί αυτόματοποιημενες συμπεριφορές πχ πώς να σηκώνεται, να κάθεται, να περπατάει, να στέκεται, να μπαίνει ή να βγαίνει από αυτοκίνητο, να σηκώνει βάρη κλπ.

Μετά από μια μικρή ή μεγάλη περίοδο «χάριτος», ανάλογη της παραπάνω προσαρμογής εμφανίζονται συμπτώματα. Πόνος το πιο συχνό.

Η αρθρική δυσλειτουργία προκαλεί, ακόμα, διαταραχή της ομαλής κυκλοφοριας των νευρικών ερεθισμάτων από και προς την άρθρωση, και περιορίζει την ικανότητα του σώματος για αυτορύθμιση και αυτό-ίαση.

Παρακωλύεται η τοπική μικροκυκλοφορία. Μειώνεται η μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών και αυξάνεται η συσσώρευση αχρήστων συστατικών (τοξίνες).

Αλλάζει η ικανότητα κατανομής φορτίων στα δομικά συστατικά των αρθρώσεων με αποτέλεσμα αύξηση των τάσης και εμφάνιση αλλοιώσεων τόσο στις αρθρικές επιφάνειες, όσο και στους χόνδρους, τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τους μηνίσκους κλπ

Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν σε αλλαγή της μεταβολικής δραστηριότητας των ιστών που αποτελούν την άρθρωση. Των χημικών διεργασιών, δηλαδή που γίνονται στα κύτταρα για παραγωγή ή κατανάλωση ενέργειας ανάλογη των αναγκών τους.

Και αυτό μας κάνει πιο ευάλωτους, οδηγώντας αρχικά σε ανάπτυξη φλεγμονής και εντέλει σε εκφυλισμό και ανατομική φθορά.

Τί πετυχαίνουμε με την ανάταξη

Ανακούφιση του πόνου

Βελτίωση της κινητικότητας (ξεμπλοκάρισμα) της άρθρωσης

Λύση του μυϊκού σπασμού.

Επαναφορά της μυϊκές απόδοσης στο φυσιολογικό.

Καλύτερη νεύρο μυική συναρμογή και έλεγχο της κίνησης

Πρόληψή τραυματισμών

Υποστήριξη και επιτάχυνση της ικανότητας του σώματος για αυτοθεραπεια.

Διόρθωση της στάσης του σώματος

Ενίσχυση ισορροπίας και αντανακλαστικών

Βελτίωση επιδόσεων

Καθυστέρηση της διαδικασίας γήρανσης του μυοσκελετικου συστήματος

Γενικότερη ευεξία